KVM

Z Fedora Wiki
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Instalacja

Instalujemy pakiety:

"yum install kvm virt-manager qemu xen-runtime"

i… restartujemy system. Ręczne włączenie usług nie wystarcza.

Utworzenie maszyny wirtualnej:

  1. Uruchamiamy Menadżer:
    • W Gnome, XFCE uruchamiamy “System”→”Menedżer maszyn wirtualnych”
    • w KDE “Programy”→”System”→”Menedżer maszyn wirtualnych”
    • lub z konsoli polecenie virt-manager
  2. Wybieramy Plik → Dodaj połączenie
    • Nadzorca: Zmieniamy XEN na QEMU
    • Połączenie: lokalnie
  3. Upewniamy się, że zaznaczone jest “Automatyczne połączenie podczas uruchamiania” (nie jest to obowiązkowe, można włączać nadzorcę “ręcznie”).
    Po kliknięciu “Połącz” wracamy do głównego okna menedżera maszyn wirtualnych.
  4. Zaznaczamy “localhost” i u dołu okna albo klikając PPM wybieramy “Nowy” i podążamy za wskazówkami wyświetlanymi na ekranie.
    Wpisujemy kolejno nazwę nowej maszyny wirtualnej, wybieramy architekturę procesora oraz tzw.nadzorcę.
    Tu uwaga: pracując na komputerze z procesorem 64-bitowym po wybraniu architektury x86_64 miałem do wyboru nadzorcę QEMU lub KVM. Dla każdej innej architektury nie było możliwości wyboru - zawsze nadzorca QEMU. Jeśli ktoś wie dlaczego tak jest lub przynajmniej wie jak dla innych architektur umożliwić wybór KVM, to chętnie się dowiem i uzupełnię ten tutorial.
  5. Wybieramy nośnik, z którego będzie przebiegać instalacja maszyny wirtualnej (VM) oraz rodzaj instalowanego systemu.
  6. Kolejny ekran to wybór miejsca instalacji: do wyboru fizyczna partycja na dysku lub wirtualny dysk na pliku. Pierwszej możliwości nie polecam poczatkującym ze względu na możliwość uszkodzenia/skasowania systemów na fizycznym dysku komputera-gospodarza.
  7. Następnie wybieramy rodzaj połączenia sieciowego oraz ewentualnie ustawiamy MAC adres wirtualnej karty sieciowej. Jeśli nie ustawimy MAC adresu, menedżer VM przydzieli go automatycznie. Do bardziej zaawansowanej konfiguracji polecam poradnik dla Virtual Box - Advanced Networking Linux.
  8. Przydzielamy pamięć (pamiętajmy, żeby zostawić niezbędną ilość dla komputera-gospodarza) oraz ilość procesorów. Wybranie większej ilości procesorów niż fizycznie zainstalowane jest możliwe, ale powoduje znaczący spadek wydajności VM.
  9. W podsumowaniu sprawdzamy wybrane parametry VM klikamy “Zakończ”. Tworzy się wirtualny dysk i automatycznie uruchamiana jest instalacja systemu VM z podanej wcześniej lokalizacji.

Przy włączonym SElinux należy dodatkowo:

  • przy dodawaniu maszyny wirtualnej zmienić kontekst pliku lub urządzenia, które będzie dyskiem wirtualnej maszyny np.
'/pelna/sciezka/dysk.img'
  • przy instalacji systemu wirtualnego z pliku ISO należy zmienić kontekst obrazu np.
'/pelna/sciezka/Fedora-11-Alpha-x86_64-netinst.iso'
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Wiki
Nawigacja
Inne
Narzędzia